Niemandsland

Lieve vriendin,

Vandaag plaatste jij een ‘like’ onder een berichtje op facebook dat gaat over ongewenste kinderloosheid. Een ogenschijnlijk klein gebaar, maar een enorme coming out. Ik weet dat je dat niet gedachteloos gedaan hebt. En was geraakt door je lef.

Je worstelt al een hele tijd met je kinderwens. Om je heen werden veel mensen zwanger. Jij niet. Kraamvisites, zwangerschapsverhalen, ook de mijne, je slaat je er dapper doorheen. Je bent blij voor anderen, maar verdrietig vanbinnen. En vergeet de pijnlijke hints van anderen niet. Van: “Zeg, jullie hebben wel een groot huis, is het niet tijd voor gezinsuitbreiding?”  Tot: “Ben je zwanger?”  Schaamteloze dingen zijn er gezegd door onnadenkende mensen, wellicht niet eens zo rot bedoeld. Maar ze raakten je wel. Misschien heb ik zelf ook wel wat stoms gezegd.

Je bent zelfs bereid een medisch traject in te gaan, maar daarvoor “was het nog te vroeg”. “Ga nog maar even proberen” was jullie opdracht. Waardoor je in een soort niemandsland belandde. Want het lukt niet en toch zou het blijkbaar wel moeten lukken. En je hield het heel stil. En soms was je intens verdrietig.

Gelukkig is dat stukje niemandsland nu voorbij. Je “mag” een traject in. Aan de ene kant een hele heftige beslissing, en aan de andere kant misschien ergens een opluchting. Want het “zelf proberen” is voorbij en je krijgt nu de erkenning die het verdient. En ik merk aan je, dat je nu ook zover bent dat anderen dat mogen weten. 

Wat er nu gaat komen is heel heftig en biedt helaas nog geen garanties voor de toekomst. Ik hoop van harte dat jullie wens uitkomt. Maar hoe dan ook, je kunt nu weer een beetje verder. Niemandsland is voorbij.

 


Reacties  

+1 #2 Toon 02-10-2016 16:04
Je kunt echt op een hele mooie manier iets verwoorden.
Citeer
+1 #1 Carolien en Marieke 23-09-2016 13:29
Wat een mooie website! Je teksten spreken erg aan :-) Veel succes en plezier en dat je hier maar veel mensen mee mag bereiken
Carolien & Marieke
Citeer

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen